rozwój widzenia przedszkolaka

Optodysleksja – 13 najczęstszych objawów

FacebookTwitterLinkedInGoogle+PinboardPinterestDiigoEmailPrint

Optodysleksja jest bardzo podstępnym zaburzeniem. Wiele dzieci, które ma problem z nauką czytania i pisania zbyt późno trafia na terapię widzenia lub co gorsza w ogóle nie miało  badania wzroku. Na co zwrócić uwagę by uniknąć dużych zaległości w nauce?

Optodysleksja to termin, który jest znany coraz szerszemu gronu rodziców. optodysleksjaPodobnie jak dysleksja jest to zespół specyficznych trudności w nauce pisania i czytania wynikających z zaburzeń widzenia, takich jak nieprawidłowa akomodacja i zaburzone widzenie obuoczne (np. nieprawidłowa konwergencja) oraz nieprawidłowo lub w ogóle niekorygowane wady wzroku.

 

Optodysleksja – objawy

Pisanie:

  1. Trudności z pisaniem „w linijkach”;
  2. Trudności w przepisywaniu i w pisaniu ze słuchu;
  3. Opuszczanie liter lub ich drobnych elementów, końcówek i części wyrazów;
  4. Dużo błędów ortograficznych – słaba pamięć wzrokowa;
  5. Brzydka grafika pisma;
  6. Wolne tempo pisania;
  7. Złe rozmieszczenie przestrzenne prac, liter;

Czytanie:

  1. Wolne, „wymęczone” czytanie;
  2. Zamienianie i opuszczanie liter, nieprawidłowe odczytywanie całych wyrazów – słaba pamięć wzrokowa
  3. Zgadywanie wyrazów;
  4. Opuszczanie linii lub odczytywanie tej samej ponownie;
  5. Niechęć do czytania, zwłaszcza głośnego;
  6. Trudność w interpretacji tekstu- dziecko skupia się na odczytaniu, nie rozumie sensu tekstu

Gdy dziecko jest młodsze może bardzo niechętnie kolorować, wyjeżdżać za linie i nie trzymać się linii podczas rysowania „ślaczków”. Nie jest zainteresowane literami, czytaniem. Spore trudności przysparza gra „Pamięć” („Memory”), nawlekanie korali czy każdego rodzaju przeplatanki.

Bądź pewien – wykonaj pełne badanie!

Dzieci, które mają problem z nauką czytania i pisania, jak również z koordynacją wzrokowo – ruchową zawsze muszą być przebadane pod kątem wady wzroku, zaburzeń widzenia obuocznego i zaburzeń akomodacji . Bardzo często zdarza się,  że subiektywnie dziecko nie zgłasza żadnych objawów wzrokowych, rodzice nie widzą „zeza” ani mrużenia oczu, a jednak występują bardzo konkretne nieprawidłowości w widzeniu dziecka, które ustępują po skorygowaniu okularami, wyćwiczeniu lub jednym i drugim.

Dziecko nie wie jak powinno widzieć

Dzieci, które mają wadę wzroku lub inne zaburzenia wzrokowe często w ogóle się nie skarżą. Dlaczego? Ponieważ nie wiedzą jak mają widzieć i nie widzą, że widzą nieostro. Często dopiero w zerówce, w porównaniu z innymi dziećmi, widać, że jedno ma zaległości,
bądź jest bardzo niepewne lub nie potrafi i unika wykonywania pewnych zabaw, które wymagają od niego koordynacji wzrokowo ruchowej.

Moje dziecko nie widzi dobrze! Co dalej?

optodysleksjaPodczas badania wzroku optometrysta lub okulista sprawdzi czy i jakie okulary są potrzebne dziecku. Określi czas ich użytkowania – czy dziecko powinno nosić okulary cały czas czy tylko okresowo. Zaburzenia akomodacji i widzenia obuocznego w większości przypadków uda się „wyćwiczyć” podczas terapii wzrokowej.

Terapia wzrokowa (ćwiczenia wzrokowe)  przepisywana jest przez optometrystów. Dzięki terapii możliwe jest usprawnienie i leczenie zaburzeń akomodacji oraz widzenia obuocznego. Przez odpowiednio dobrane ćwiczenia możliwe jest przywrócenie wielu nieprawidłowo rozwiniętych lub utraconych funkcji wzrokowych. Terapie wzrokowe mają największą skuteczność u dzieci i młodzieży, mniejszą u osób dorosłych, ponieważ z wiekiem spada neuroplastyczność mózgu człowieka i trudniej wyćwiczyć istniejące, nieprawidłowe funkcje.

Odpowiednia korekcja i/lub terapia wzrokowa skutecznie eliminuje objawy optodysleksji.