Skiaskopia dynamiczna

Skiaskopia kojarzy się najczęściej z obiektywną metodą badania refrakcji (określamy bez aktywnego udziału w badaniu wadę wzroku pacjenta). Jest to skiaskopia statyczna. Istnieje drugi rodzaj – skiaskopia dynamiczna. Pozwala nam ocenić odpowiedź akomodacji na zastosowany bodziec (tekst, soczewkę). ]

Pokazując pacjentowi konkretny bodziec do akomodacji wiemy (teoretycznie) jaka powinna nastąpić reakcja układu wzrokowego, ale nie jesteśmy pewni odpowiedzi akomodacji pacjenta. Jest to bardzo ważna kwestia, o której zawsze należy pamiętać. 

Przykład: gdy pacjent patrzy w dal, a my wstawimy przed jego oczy soczewkę o mocy -1,0 dioptrii, to działamy stymulująco na akomodację bodźcem o wartości 1 dioptrii. Czy akomodacja odpowiedziała dokładnie w taki sposób? Nie wiemy. 

Inny przykład: pacjent patrzy na optotypy z odległości 40 cm. Zatem zastosowany bodziec do akomodacji to 2,5 dioptrie. Zadajemy sobie te samo pytanie – czy odpowiedź akomodacji na widziany bodziec jest identyczna? Za mocna ? Za słaba? 

Skiaskopia dynamiczna – kiedy jest nam potrzebna?

Mamy pewność tylko co do wielkości zastosowanego bodźca, dlatego odpowiedź akomodacji należy zawsze zmierzyć. W tej sytuacji zastosujemy skiaskopię dynamiczną (metoda MEM lub NOTT).

Poniżej znajduje się procedura skiaskopii dynamicznej, możecie z niej skorzystać.

Skiaskopia dynamiczna NOTT – procedura

Potrzebne do badania: 
– skiaskop;
– optotypy na linijce foroptera lub patyczek fiksacyjny.

Zastosowane oświetlenie: oświetlenie umiarkowane, w kierunku ciemnego.
Badamy w naturalnych warunkach (nie zza foroptera).

Odległość badania: 40 cm.
Korekcja pacjenta: do dali.

Badanie jednooczne/obuoczne: obuoczne (badamy jedno oko w warunkach obuoczności, czyli nie zasłaniamy żadnego oka).


– ustawiamy się naprzeciwko pacjenta w odległości 40 cm;
– zadaniem pacjenta jest skupienie wzroku na literach (w odległości 40 cm), nie na świetle skiaskopu; 
– rzutujemy wiązkę świetlną na oko pacjenta; 
– przesuwamy światło skiaskopu w płaszczyźnie poziomej; 
– obserwujemy kierunek i szybkość ruchu powstającego cienia w źrenicy; 
– przysuwamy lub oddalamy się od pacjenta, żeby uzyskać wypełnienie źrenicy światłem; 
– dążymy do obserwacji nagłego wypełnienia źrenicy światłem; 
– notujemy odległość, przy której uzyskaliśmy wypełnienie – dla każdego oka oddzielnie.

Skiaskopia dynamiczna – spodziewane wyniki

Spodziewane wartości odpowiedzi akomodacji mieszczą się w zakresie od 0 do +0,5 dioptrii. Wynik +0,75 dioptrii wskazuje na niedostateczną odpowiedź akomodacji, ale zdarzają się pacjenci, którzy nie odczuwają dolegliwości. Wynik minusowy wskazuje na nadmierną akomodację i spazm.

Jeżeli procedury dotyczące skiaskopii nie stanowią dla ciebie problemu – gratuluję. 

Jeżeli nadal Cię przerażają – zapraszam na Praktyczny Kurs Skiaskopii: 

⬇⬇⬇⬇⬇⬇⬇