Syndrom Meares-Irlen – objawy

Prowadząc swoje obserwacje Irlen wskazała pewną grupę objawów, którą wykazywały osoby, którym pomagała zmiana koloru tła lub zastosowanie barwionych soczewek w okularach. Przeanalizujmy je kolejno:  

Fotofobia

Fotofobia –  pacjenci słabo tolerują jasne światło i olśnienie. Wykazują trudność podczas czytania z czarnym na białym. Zmuszeni są do noszenia okularów przeciwsłonecznych, nawet w pochmurne dni. Światło sprawia, że mają trudności w skupieniu się na słuchaniu, czytaniu, pracy na komputerze i innych czynnościach wymagających użycia wzroku. Ta wrażliwość może powodować słabą koncentrację, niepokój, drażliwość, konieczność częstych przerw w pracy a nawet fizyczne objawy takie jak zmęczenie, bóle głowy, zawroty głowy czy senność. Osoby takie mogą być bardzo osłabione. Ostatecznie bardzo często te osoby nie kończą pracy w terminie, są mało produktywne, mają obniżoną samoocenę.

Osobom takim kolorowe maski (zmieniające tło) pozwalają:

  • zredukować zmęczenie, nudności i zawroty głowy
  • zredukować bóle głowy, zmiany nastrojów i niepokój
  • zwiększyć skupienie i poprawić zdolność do wykonywania zadań na komputerze

Trudności w czytaniu

Trudności w czytaniu – czytanie może być wolne, wymuszone „słowo po słowie” i niedokładne. Może pojawiać się problem z utrzymaniem ostrości słów nawet po przepisaniu okularów lub bez wady wzroku u pacjenta. Pacjent może potrzebować kilkukrotnie przeczytać tekst żeby go zrozumieć. Odczytywanie nut albo wzorów matematycznych też może sprawiać ogromną trudność. Nawet po krótkim czytaniu pacjenci męczą się, ich oczy łzawią, bolą, „palą” lub swędzą

UWAGA! Ponieważ osoby z syndromem Irlen mogą nigdy nie widzieć druku właściwie, uważają swój sposób widzenia za poprawny i normalny i nie zgłaszają problemów.

Zastosowanie kolorowych masek:

  • zwiększy tempo czytania, płynność, precyzję i zrozumienie
  • śledzenie wzrokiem tekstu staje łatwiejsze
  • umożliwia czytanie w naturalnym świetle
  • zmniejsza wysiłek i zmęczenie, a co za tym idzie pojawia się możliwość dłuższego czytania
  • możliwość czytania większej ilości tekstu.

Zmęczenie oczu

Zmęczenie oczu – odczuwane przemęczenie zmniejsza czas produktywnej pracy lub czytania; powoduje mruganie, wpatrywanie się, wznoszenie, przewracanie oczami i słabą koncentrację;

Zastosowanie kolorowych masek:

  • zmniejsza odczuwane zmęczenie, przez co pacjenci mogą dłużej wykonywać pracę wzrokową;
  • poprawiają koncentrację;

Mała rozdzielczość wizualna

Mała rozdzielczość wizualna (visual resolution) – trudność z utrzymaniem stałego, wyraźnego obrazu. Litery się poruszają, rozmazują, podwajają, ciemnieją, słowa migają. Strona wydaje się wirować lub być „wybielona” (pusta);

Zastosowanie kolorowych masek:

  • uspokaja tekst,
  • pacjenci widzą tekst wyraźnie i stabilnie.

Mała rozpiętość percepcyjna

Mała rozpiętość percepcyjna – podczas pauzy fiksacyjnej (podczas czytania) oczy „skanują” tekst. Duża rozpiętość percepcyjna pozwala na rozszyfrowanie/przeczytanie większej ilości znaków. Mała rozpiętość percepcyjna zmusza oczy do wykonania większej ilości sakkad i obniża wydajność oraz szybkość czytania.

Słabe postrzeganie głębi

Słabe postrzeganie głębi – osoby ze słabym postrzeganiem głębi, mogą być uważane za  osoby niezdarne; uderzają w przedmioty i ciągle coś przewracają. Mogą mieć trudności w uczestniczeniu w aktywnościach sportowych i w ocenie dystansu. Dorośli mogą potrzebować dodatkowej  uwagi podczas prowadzenia samochodu, parkowania lub jazdy rowerem.

Słabe pismo ręczne

Słabe pismo ręczne – osoby z syndromem MIS mogą mieć trudności w przepisywaniu, potrzebują więcej czasu w rozpoznaniu liter i ich napisaniu. Litery mogą być zniekształcone, mieć różny rozmiar, różne odstępy, zarówno między sobą jak i między wyrazami. Linie tekstu mogą falować lub mieć niespójne nachylenie.

Bóle głowy, migreny, zawroty głowy, nudności

Bóle głowy, migreny, zawroty głowy, nudności i inne fizyczne symptomy – mogą to być objawy bardziej poważnych, medycznych stanów, które najpierw muszą zostać wykluczone.

Dodatkowo osóby, u których jest diagnozowany syndrom Irlen, doświadczają:

  • dyskomfortu w jasnym świetle słonecznym, świetle fluorestencyjnym,
  • olśnienia z powodu światła odbitego od śniegu, w deszczu, drażnią ich reflektory w nocy,
  • stresu i wysiłku związanego z czytaniem, używaniem komputera albo innymi aktywnościami wzrokowymi
  • trudności w patrzeniu na paski, wzory lub różne kolory, które stają się jasne i uciążliwe.

Wiele osób – zarówno dorosłych jak i dzieci – które ciężko pracują, a jednak ciągle osiągają wyniki poniżej zakładanych, może mieć problem w postaci syndromu Irlen. Mogą źle radzić sobie podczas aktywności, czytać tylko niezbędne minimum, narzekać na bóle głowy, zmęczenie oczu lub zmęczenie podczas pracy wzrokowej, nawet w sytuacji gdy są bardzo zdolni i obdarowani. Kolorowe maski redukują napięcie wzrokowe i pozwalają osiągnąć właściwy potencjał.

Zastosowanie kolorowego papieru, kolorowych masek/nakładek i zabarwionych soczewek może skutecznie pomóc osobom wykonującym wyznaczone zadania w szkole, w pracy. Bardzo często kolorowe maski są ostatnią deską ratunku, ponieważ badania optometryczne lub okulistyczne nie wykazują nieprawidłowości, a jednak pacjent nadal posiada wyżej wymienione objawy.